Joomla! site syndication http://www.gizmovet.com Sat, 04 Sep 2010 16:55:32 +0100 FeedCreator 1.7.2 http://www.gizmovet.com/images/M_images/joomla_rss.png http://www.gizmovet.com Joomla! site syndication http://www.gizmovet.com/ayin-hastaligi/ayin-hastaligi/kedi-ve-kopeklerde-tuy-dokumu.html KEDİ ve KÖPEKLERDE TÜY DÖKÜMÜ Kısa ya da uzun tüylü bütün kedi ve köpekler tüy dökerler.Çünkü sağlıklı bir tüyün belirli bir ömrü vardır ve zamanı geldiğinde bu tüyler dökülür.Ayrıca mevsimlere bağlı olarak senede iki defa fizyolojik tüy dökümü adını verdiğimiz tüy değişimini yapmak zorundalar. Herhangi bir deri problemi varsa(mantar,uyuz,egzema),bir enfeksiyon geçiriyorsa ya da stresliyse(kızgınlık dönemleri,ortam değişimleri,gebelik gibi) tüy dökümü artacaktır.Bunlar hastalığın iyileşmesiyle ya da stres faktörünün ortadan kalkmasıyla düzelir.Ancak en çok problem yaşadığımız dönemler ilkbahar ve sonbahar aylarıdır. Çünkü mevsimsel tüy değişimi başlamıştır ve oldukça fazla tüy dökümü sözkonusudur.Bu dönemlerde genel olarak bütün tüylerde döküm başladıysa ve tüylerde cansızlık sözkonusuysa korkmanıza gerek yok.Ancak lokal tüy dökümleri varsa mutlaka veteriner hekiminize muayene ettirmelisiniz. Mevsime bağlı aşırı tüy dökümlerinde günlük fırçalama işleminizi aksatmamalısınız. Kedi/köpeğinizin tüy yapısına göre tel ya da eldiven tarzı fırçalarla günde bir kez mutlaka fırçalamak hem ölü tüyleri fırçayla toplamanızı sağlayacak hem de deri altı kılcal damarlarda uyarım yaratarak kıl köklerinin daha iyi beslenmesini ve yeni çıkan tüylerin daha güçlü olmasını sağlayacaktır.Ayrıca sık yıkamak da tüy dökümünü arttıran faktörlerden birisidir. Özellikle bu dönemlerde ayda bir kez yaptırılacak banyolar yeterlidir. Bütün bu önlemlerinize rağmen hala sizi rahatsız edecek düzeyde tüy dökümü varsa veteriner hekiminizin önereceği deri-tüy için özel vitaminler kullanarak probleminizi çözebilirsiniz. Petiniz ve sizler için sağlıklı bir yaşam dileğiyle... Ayın Hastalığı - Ayın Hastalığı Sun, 02 Sep 2007 15:59:02 +0100 http://www.gizmovet.com/merak-ettikleriniz/basliklari-seciniz/kisirlastirma-operasyonu.html KISIRLAŞTIRMANIN DAVRANIŞ ÜZERİNE ETKİLERİ Veteriner hekimlere en fazla yöneltilen sorulardan biri, kısırlaştırmanın hayvan sağlığı ve davranışları üzerine etkileridir. Başarılı bir operasyonun, sağlık açısından olumsuz bir etkisi yoktur. Ancak davranışlarda birtakım değişiklikler ortaya çıkabilir. Erkek ve dişide kısırlaştırmanın etkileri farklı olduğu için, bu iki cinsiyeti ayrı ayrı ele almak yararlı olacaktır. Erkeklerde Kısırlaştırma (Kastrasyon) Küçük hayvan kliniklerinde en fazla yapılan operasyonlardan biri, erkeklerde testisierin çıkartılmasıdır. Bu operasyon sonucu, cinsiyet hormonu aktivitelerindeki değişimlere bağlı olarak hayvanların davranışları da az ya da çok değişebilir. Testosteronun, hayvandaki vücut yapısına, fizyolojik mekanizmalara da etkisi vardır, tabiatıyla kısırlaştırma tüm bu işlevleri etkilemektedir. Ancak her iki cinsiyetten köpekler, kısırlaştırma sonrası dahi, azalmış olmakla birlikte, kendi cinslerine Özgü, belirgin davranış farklılıkları gösterirler. Yine köpeklere, karşı cinsiyetin hormonu uygulanırsa tam anlamıyla bir değişim gözlenmez. Kastre edilmiş erkek köpeklere östrogen verilirse, çok az şekilde, dişiye ait seksüel davranışlar gözlenir, tersi de böyledir, kısırlaştırman dişi köpeklere testosteron verilmesinden sonra çok az şekilde erkek davranışları gözlenir. Örneğin; kısırlaştırılmış dişi köpeklere testosteron verilmesi, diğer dişi köpeklerin üstüne atlama eğilimini artırır. Yetişkin erkek köpeğin, kısırlaştırıldıktan sonraki saatlerde kan testosteron düzeyi azalır, ancak hayvan uzun bir süre daha, testosteron kaynaklı davranışlarda bulunur. Hatta, bu hormonun az da olsa salgılandığı böbrek üstü bezleri bir operasyonla alınsa ve kan testosteron düzeyi sıfır olsa bile bu davranışlar görülür (aylar, hatta yıllar sonra). Bu, tamamen beynin öğrenme süreçlerine bağlıdır. Beyin, hormonal bir etki olmaksızın da normal davranış biçimini hatırlar. Yani kısırlaştırma, hormonlar sayesinde öğrenilen davranışlar dahil olmak üzere, öğrenilmiş davranışlar üzerine etki etmez. Bazı hayvanlar, kısırlaştırmadan sonra, yıllar boyu çiftleşme aktivasyonu gösterirler. Bu davranışta, öğrenmenin yani seksüel deneyimlerin yanı sıra, kalıtımsal etkilerin, diğer bir deyişle içgüdülerin rolü olduğu da savunulmaktadır. Merak Ettikleriniz - Başlıkları seçiniz Wed, 07 Jul 2004 11:54:06 +0100 http://www.gizmovet.com/merak-ettikleriniz/basliklari-seciniz/tuvalet-egitimi.html Eve yeni aldığımız yavru köpekten, hep kendi psişik gücünden fazlasını isteyerek, temiz olmasını bekleriz. Hatta bazıları piyasadaki tuvalet eğitim spreyleriyle hemen işi halledebileceklerini zannederler. Oysa, yaşamının ilk aylarında yavru köpek, aynı bebekler gibi tuvaletini tutabilmek için gerekli sinirsel gelişimini henüz tamamlamış değildir. Yeni ortamına hemen uyum sağlayamayacak ve doğal olarak nereye tuvaletini yapacağını bilemeyecektir, işte köpeğe tuvaletini yapması gereken yeri öğretmeye, 'tuvalet eğitimi' adını veriyoruz. Buradaki hareket noktamız sadece, köpeğin doğuştan gelen, yuvayı temiz tutma eğilimini geliştirmek ve tüm evi kendi yuvası olarak görmesini sağlamaktır. Ancak köpekler arasında ırk farklılığı gibi kalıtımla ilgili sebepler dolayısıyla temizlik eğitimini almada farklılıklar gözlenebilmektedir. Eve yeni bir yavru aldığınızda, siz onun öğretmeni, eviniz de onun barınağı olur. Çoğu köpekler eve alındığında yedi sekiz haftalık civarında olur ki, bu yaş, öğretime başlamak için uygundur. Köpek yavrularında temel alışkanlıklar erken dönemde yerleşir, bu yüzden köpeğiniz için seçtiğiniz dışkı yeri, köpek için kalıcı olur. Gazete kâğıdı, ot, beton ya da asfalt dışkı yeri için idealdir. Eğer gazete kâğıdını dışkı yeri olarak kullanıyorsanız, köpeğin yatağına gazete kâğıdı örtmeyin veya gazeteyi başka amaçlar için kullanmayın. Köpeğiniz için seçtiğiniz yataklık ile dışkı yerinin, birbirine yakın ve ulaşılması kolay olması gerekir. Daha ileride ise yatak ve tuvalet birbirinden uzak tutulmalıdır. Bir yavru normal olarak, uyanınca, yiyip içtikten sonra, oyun ve diğer aktivitelerden sonra ve akşam yatmadan önce tuvaletini yapar; bu zamanlarda köpeğinizi dışkı yerine götürmeniz gerekir. Bir yavru günde üç ile dört kere yemek yer, birçok kere su içer ve birçok kerede oyun aktivitelerinde bulunur. Bu da demektir ki, eğer dışkı yeri dışarıdaysa, yavru köpeğinizle günde birçok kere tuvalete çıkmalı ve beş ile on dakika kadar kalmalısınız. Özellikle çalışan hayvan sahiplerinin bu eğitimi vermesi zordur. Tamamen imkânsız anlamına gelmesin, ancak, bu durumda eğitimin süresi birkaç ayı bulabilir. Bu esnada evde vuku bulan işeme olaylarına tahammül etmek kolay değildir. Çalışan hayvan sahipleri yavru köpek alacaklarsa izin dönemlerine rast getirmelerini tavsiye ederim. Köpekle iki hafta süreli yoğun ilgi hem tuvalet eğitimini sağlayacak, hem de köpek gelişiminde önemli olan bu dönem daha iyi değerlendirilmiş olacaktır. Yavru köpeğin, tüm evi yuvası olarak kavraması o kadar kolay olamamaktadır. Ev içinde özgürce dolaşan yavru köpek, sahibinin en fazla titizlik gösterdiği odaları dışkılama yerleri olarak görüp, ihtiyacını buralarda giderebilir. Burada yapılması gereken, ilk önce köpeğin hareket alanını daraltarak, küçük ama ferah bir odaya alınması, odanın belli bir yerine bağlanması veya etrafının çevrilmesidir. Zaten köpek tuvaleti geldiğinde, ister bağlı, isterse de serbest olsun, önce etrafı koklamaya başlar ve işeyecek yeri arar; bu hareketleri hayvan sahibi kolayca fark edebilir. Bunu fark eden hayvan sahibi her defasında hemen köpeğini alır ve doğru yere götürür, köpek doğru yere işerse aferin diyerek okşanır. Merak Ettikleriniz - Başlıkları seçiniz Mon, 12 Apr 2004 11:54:06 +0100 http://www.gizmovet.com/merak-ettikleriniz/basliklari-seciniz/kopekler-depremi-hissediyorlar-mi.html DEPREM ÖNCEDEN ANLAŞILABİLİR Mİ? Bu, bilimin yıllardır cevabını aradığı, bizim de başımıza geldiği zaman önemini kavradığımız bir sorudur. Bilim bu soruya henüz cevap bulamamışken, halkımız her zamanki gibi kendi çözümlerini üretmiş durumda. Bu çözümlerden en rağbet edileni de hayvanlara sismograf gözüyle bakmak. Bu nedenle her çeşit hayvanın satışında artış söz konusu. Depremi hayvanların önceden hissettiğine dair hayvan sahiplerince gözlenen birçok olay var. Bilimsel gözlemlerin sayısı ise çok az. Genel olarak varılan kanıya göre depremi hisseden hayvanlar değişik tepkiler veriyorlar. Örneğin fareler yuvalarını terk ediyor, ördekler sudan, ayılar ve kurtlar inlerinden çıkıyorlar, serbest dolaşan köpekler ise genellikle ortadan kayboluyorlar. Ev köpekleri huzursuzlaşıyor, kafesteki kuşlar çırpmıyorlar. Bir önceki depremde müthiş tepki veren bir köpek ikinci depremde gayet sakin olabiliyor. Köpekler üzerinde yapılan bir araştırmada aynı köpeğin, on depremden yedisine tepki verdiği, üçüne ise hiç vermediği gözlenmiş. Ancak bu tepkilerin, depremin şiddetiyle bağlantısına dair bir veri olmadığı gibi, depremden ne kadar önce şekillendiğine dair de veri yok. Buna rağmen insanlarımız Özellikle basında çıkan resimlerden tanıma fırsatı bulduğu Golden Retriever, Coocker Spaniel, Labrador, Doberman Pincher ve German Shepherd gibi kurtarmada en sık kullanılan köpekleri satın alıyorlar. Sanki bu köpekler doğuştan, hiçbir eğitim almadan depremden insan kurtarmaya hazırmış veya hemen insanlara depremi haber verecekmiş gibi. Köpeğin psikolojisini anlamaktan çok uzak olan bu insanlar deprem korkusu içinde yaşarken köpek her uluduğunda veya hu-zursuzlaştığmda kendilerini dışarı mı atacaklar? Birincisi, depremi haber verecek köpeğin duyu organları ve algıları çok iyi gelişmiş olmalı, ikincisi ise hayvanın tepkileri, sahibi tarafından çok iyi şekilde analiz edilmelidir. Kısacası hem köpek, hem de sahibi bu konuda yetenekli ve eğitimli olmalıdır. Merak Ettikleriniz - Başlıkları seçiniz Wed, 07 Jul 2004 11:54:06 +0100 http://www.gizmovet.com/merak-ettikleriniz/basliklari-seciniz/kopek-davranislari.html YENEMEYECEK MADDELERİ ÇİĞNEME VEYA KEMİRME Çiğneme veya kemirme davranışı, yavrunun normal araştırmacı hareketlerinden biridir; genç köpekler, objeleri çiğneyerek, sertliğini ve lezzetini anlarlar, Özellikle üç, dört haftalıkken başlayan çiğneme, onlara oynamak kadar zevk verir. Ayrıca dişler çıkarken diş ellerindeki kaşıntıyı önler ve çene ile dişlerdeki bağların gelişmesi üzerine olumlu etkisi vardır. Hayatlarının her döneminde, ağızlarıyla bir şeyler taşımaları da doğal bir davranıştır. Retriever gibi bazı köpek ırkları kemirmeye daha yatkındır. Özellikle köpek, enerjisini başka türlü harcayamıyorsa bu davranış kaçınılmazdır. Normal kemirmeyle zararlı kemirmeyi birbirinden ayırmak gerekir. Tabii ki, kemirme alışkanlık haline gelmemelidir. Köpeğin eski bir deri parçasını kemirmesine izin verilebilir, fakat yeni alınmış deri bir eldiveni çiğnemesi hoş değildir. Ancak çoğu yavru, aradaki bu farkı algılayamaz. Eğer yavrunun, ayakkabıları kemirmesini istemiyorsanız, ayakkabıları ondan uzak tutmaktan başka çare yoktur. Bu yönde, büyük köpeklere uygulanan davranış tedavisi yavrular için uygun değildir. Özellikle küçükken çiğnemeleri için verilen oyuncaklara benzeyen materyalleri, büyüdüklerinde de çiğnemek isteyebilirler. Bu nedenle örneğin, sandalyenin minderlerini kemirmesini istemiyorsanız, yavruyken köpeğe o materyalden yapılmış oyuncaklar vermeyin. Yavruyu ip, sicim ve benzeri cisimlerle oynatmayın, çünkü yavru köpek, bu cisimleri, elbiselerde kullanılan maddelerden ayıramaz ve ileride parçalanmış elbise vs. gibi görüntülere şahit olursunuz. Yavrunun çiğnemesi bir ihtiyaçtır; bu yüzden, yavruya çiğnemesi uygun olan cisimler bulun ve onları çiğnediğinde onu övün. Eğer belli bir çiğneme kemiğine ya da oyuncağına ilgi duyuyorsa, ona hemen temin edin. Şayet yavru bunu reddederse, fıstık ezmesi ile kaplayarak verin. Bunun yerine, maddenin oyuk bir yerine bir peynir veya sevdiği bir yiyeceğin parçasını sokabilirsiniz. Ama kauçuk, lastik gibi oyuncakları bu amaçla vermeyin (maalesef, marketlerde bu tür materyalden yapılmış çeşit çeşit köpek oyuncakları vardır). Bu sefer, her lastik veya kauçuk materyalden yapılmış, oyuncak olmayan objeleri de kemirebilirler. Daha ileride, çiğneme kemiklerinin arasına daha büyük ve gerçek kemikler de katabilirsiniz (tavuk kemiği veya tüm hayvanların kaburga kemikleri hariç). Tabii ki, kemiği kaynatmak gereklidir. Yavru, bazı oyuncaklarını attığınızda geri getirmesini öğren-mişse, onu yanlış bir cismi çiğnerken gördüğünüz anda hayır diyebilir ve ilgisini dağıtmak için bu oyuncaklardan birini atarak getirmesini isteyebilirsiniz. Bu yeterli olmadıysa çiğneme esnasında içi para dolu bir kutuyu sallayarak dikkatini çeker ve çiğnediği nesneyi alırız. Hemen çiğnemesi için uygun olan başka bir nesne verir ve onu okşarız. Daha yaşlı köpeklerin çiğnemesi de normaldir, ancak bazen de bunun nedeni bir hastalık olabilir (köpeğin dişleri ya da diş etleri ağrıyor olabilir ya da tam tersine böyle bir ağrı varken hiçbir şey çiğneyemez). Bazı durumlarda ise, çiğneme sıkılma ya da heyecana tepki olarak yapılır. Köpeğin çevresine, ilgisini çekebilecek şeyler yerleştirİlmesi, köpeğinize daha fazla egzersiz yaptırma ve ona daha fazla vakit ayırma, sıkıntıdan kaynaklanan çiğnemeyi engellemede faydalı olur. TOPRAĞI KAZIP ÇUKUR AÇMA Bu davranış, köpeklere atalarından kalmıştır. Köpeklerin ataları, toprağı kazarak kendilerine sığmak hazırlardı. Bazen, sıcak havalarda serin yüzeylere ulaşmak, araştırmak, oyun oynamak veya gıdalarını saklamak amacıyla da kazarlardı. Evcil köpekte de görülebilen bu davranışlar, bazen koca bir bahçenin perişan edilmesine neden olabilmektedir. Bahçe köpeği, gıdasını saklama dürtüsüyle mamayı, bazen kabıyla birlikte de gömebilir. Ev içinde yaşayan köpeğin, durup dururken mama kabını burnuyla itme davranışının temelinde de, (bilinçsiz gibi görünse de) mamayı saklama dürtüsünün olabileceğini düşünenler vardır. Köpek, bu içgüdüsel davranışı, evde halı üzerinde de deneyebilir. Seçtiği noktayı önce iyice koklar, sonra ön ayaklarıyla kazma hareketleri yapar ve hayalinde kazdığı bu yerde birkaç dönme hareketi yaptıktan sonra ayaklarını bükmek suretiyle vücudunu alçaltarak bu hayalî çukura girer ve muhtemelen içgüdülerine uygun bir hareket yapmış olmanın verdiği mutlulukla, bu çukura girdiğine inanır. Gebelik bölümünde anlatıldığı gibi, kurtlara benzer şekilde, gebe köpekler de, kolay doğum ve yavrularının emniyeti için çukur kazabilirler. Toprak kazma, bazen bütün bunların dışında obsessif-kompulsif bir davranış bozukluğu olarak da karşımıza çıkabilir. Tembellikten sıkılan bir köpek, meşguliyeti olan bir köpekten daha fazla çukur kazar, bu yüzden köpeğinizin aktivitelerini, komut eğitimi, numaralar ve egzersiz ile artırırsanız, çukur kazmasını önleyebilirsiniz. Merak Ettikleriniz - Başlıkları seçiniz Wed, 12 May 2004 11:54:06 +0100